Yetinmeyi Bilirmisin

Dün akşam Deşifre adlı programı izlerken kendimlede hesaplaştım.Programın konularının arasında eskiden TRT kanalında haber sunuculuğu yapan bir anne ve otistik olan kız çocuğu vardı.Çocuğunun 1 yaş öncesi yapılan bir karma aşı sonucu bu duruma geldiğini düşünmekte anne.Daha sonraları yaptığı araştırmalar sonucu bu aşıların raf ömrünü uzatmak adına içine eklenen kimyasal bir maddenin o yıllarda bütün çocuklarda olmasada bazı çocuklarda böyle etkilere yada gelişimsel başkaca etkilere neden olduğunu tespit etmiş kendisi.İlk 3-4 yıl yaşadığı bu şok karşısında evine kapatmış hayattan izole etmiş kendisini.Daha sonraları birden bire bir hesaplaşma ve silkenişle iş hayatını bırakmış ve bütün yaşamını otistik kızının eğitimine adamış.Geç saatler olmasına karşın bu anne ve kızı için programı seyrettim .Otistik bir çocuğun bakımı ve eğitiminin zor olduğunu tahmin etmekteydim ama daha fazlaca ayrıntılarada sahip değildim.Bu ayrıntıları dinledikten sonra kendimden utandım sürekli çevremde ikiz çocuk yetiştirmenin ve büyütmenin zorluklarından dem vururken ,tek çocuğu olan annelere sizin işiniz ne kadar kolay niçin şikayet ediyorsun birde bana bak derken şunu gördüm ki benim yaşadıklarımda hiçbirşey değilmiş başkalarının yaşadıkları ,mücadeleleri yanında .Benimkisi resmen şı-ma-rık-lık evet evet şımarıklıktı.Elindekilerin kıymetini bilememe hayatın bana verdikleriyle yetinememe sürekli şikayet sürekli isyankar haller peh peh .Anne otistik bir çocukla yaşamanın hayatı karelere bölerek yaşamak olduğunu söyledi örneğin tşört giymek çok basit bir eylemken otistik çocuğa bunu öğretmenin yolunun her bir aşamayı parçalara bölerek ve ayrı ayrı zamanlarda uzunca süreler ayırarak bunun yapılabildiği idi.Annenin harcadığı çabaya ,sabıra hayran kaldım takdir ettim.Günde kimbilir kaç saatini kızının eğitimine harcamakta büyük bir sabırla.Bense birşeyi üstüste 2-3 kere tekrarlayınca baygınlıklar basmakta .Annenin en büyük endişesi ben öldükten sonra kızıma ne olacak kaygısıydı.Bunun için Türkiye'de özel bakım hizmeti veren herhangi bir kuruluş bulunmamakta yani siz öldükten sonra çocuğunuzun bakımı ,eğitimi ile ömrünün sonuna kadar ilgilenecek bir kuruluş yok malesef.Bu çocuklarla ilgili özel eğitim veren yerlerde sınırlı yada ay başına eğitime düşen saat çok az eğitim içini yeterli değil.

Programın sonunda ağladım hemde çokça.Annenin kapanış sözleri beni çok etkilemişti.Sunucu çocuğunuzun en çok neyi yapmasını istersiniz diye sordu .Annenin cevabı kızımın konuşması idi.Sunucu konuşsaydı ne söylemesini isterdiniz sorusuna annenin cevabı BENDE SENİ SEVİYORUM ANNE demesi oldu şimdi yazarken bile ağlıyorum.Ne kadar aptalım ama ne kadar kızlarımın bana hergün söylediği hemde boynuma sarılarak söylediği bu sözler benim için ne kadar rutin bir davranış olurken başkalarının hayaliydi .Bir daha buradan en ufak bir şikayet edersem Allah beni taş etsin sizde gelin suratıma okkalıca bir tükürün arkadaşlar.